در بخشی از گزارش اوچا آمده است: «از سه میلیارد و ۶۰ میلیون دالر درخواستشده برای نجات جان نیازمندان در افغانستان، تنها ۷.۸ درصد آن را دریافت کردهایم و اگر کمکهای کافی را دریافت نکنیم، افراد آسیبپذیر به ویژه زنان، کودکان و بزرگسالان در افغانستان با وضعیت دشواری روبهرو خواهند شد.»
در همین حال، مسئولان در وزارت اقتصاد حکومت سرپرست، خواهان ادامهی کمکهای انساندوستانه به افغانستان اند. عبدالرحمان حبیب، سخنگوی این وزارت، میگوید که نهادهای بینالمللی روی برنامههای کارآفرینی در افغانستان سرمایهگذاری کنند.
او میافزاید: «ادامهی کمکهای بشردوستانه در ساحات آسیبپذیر و به مردم نیازمند میتواند مؤثریت اقتصادی داشته باشد و خواست ما از نهادهای بینالمللی این است که روی پروژههای انکشافی که زمینهی کار و اشتغال را فراهم کند، تمرکز کنند.»
از سویی هم، شماری از آگاهان مسائل اقتصادی، کمکهای انساندوستانه را برای پیشگیری از مرگومیر ناشی از گرسنگی در کشور سودمند میدانند.
آذرخش حافظی، آگاه مسائل اقتصادی، میگوید: «با تغییر حکومت، کمکها کاهش یافته و برنامههای انکشافی متوقف شده است. سالانه یک میلیون تن به جمعیت افغانستان افزوده میشود و یگانه وسیلهای که میتواند به مردم کمک کند، کمکهای بشردوستانه است و بر رفع گرسنگی و جلوگیری از مرگومیر شهروندان کمک میکند.»
بر بنیاد گزارش دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد، در ۲۰۲۴ میلادی حدود ۲۳.۷ میلیون تن در افغانستان به کمکهای انساندوستانه نیاز خواهند داشت.
